Diferencia entre revisiones de «Pregunta 10- "Alborada"»

De Wikimpace
Saltar a: navegación, buscar
("Alborada", poema de cierre de Cantares gallegos (1863))
("Alborada", poema de cierre de Cantares gallegos (1863))
Línea 13: Línea 13:
 
       Baite noi-
 
       Baite noi-
 
  te—Bay fuxin-
 
  te—Bay fuxin-
  do—Vent' auro-
+
  do—Vent'auro-
  ra—Vent' abrin-
+
  ra—Vent'abrin-
  do—C' ó teu ros-
+
  do—C'ó teu ros-
 
  tro—Que sorrin-
 
  tro—Que sorrin-
  do—A sombr' espanta!!!
+
  do—A sombr'espanta!!!
 
       Canta!...
 
       Canta!...
 
  Paxariño can-
 
  Paxariño can-
  ta—De pónliñ' en pón-
+
  ta—De pónliñ'en pón-
  la—Qu' ó sol se levan-
+
  la—Qu'ó sol se levan-
 
  ta—Pó-lo monte ver-
 
  ta—Pó-lo monte ver-
 
  de—Pó-lo verde mon-
 
  de—Pó-lo verde mon-
  te—Alegrand' as hér-
+
  te—Alegrand'as hér-
  vas—Alegrand' as fon-
+
  vas—Alegrand'as fon-
 
  tes!...
 
  tes!...
 
       Canta, paxariño alegre,
 
       Canta, paxariño alegre,
 
  Canta!
 
  Canta!
  Canta porqu' ó millo medre,
+
  Canta porqu'ó millo medre,
 
  Canta!
 
  Canta!
  Canta por qu' á luz t' escoite
+
  Canta por qu'á luz t' escoite
 
  Canta!
 
  Canta!
 
  Canta que fuxeu á noite.
 
  Canta que fuxeu á noite.
Línea 37: Línea 37:
 
  Logo ven,
 
  Logo ven,
 
  E moito dura
 
  E moito dura
  C' ó seu manto
+
  C'ó seu manto
 
  De tristura,
 
  De tristura,
 
  Con meigallos
 
  Con meigallos
Línea 48: Línea 48:
 
  En todo mal.
 
  En todo mal.
 
  Sal!!...
 
  Sal!!...
       Qu' auroriña
+
       Qu'auroriña
 
  O ceu colora
 
  O ceu colora
  C' uns arbóres
+
  C'uns arbóres
 
  Que namora
 
  Que namora
  C' un sembrante
+
  C'un sembrante
  D' ouro e prata
+
  D'ouro e prata
 
  Teñidiño
 
  Teñidiño
  D' escalrata.
+
  D'escalrata.
  C' uns vestidos
+
  C'uns vestidos
 
  De diamante
 
  De diamante
 
  Que lle borda
 
  Que lle borda
 
  O sol amante
 
  O sol amante
  Antr' as ondas
+
  Antr'as ondas
 
  De cristal.
 
  De cristal.
 
       Sal!...
 
       Sal!...
 
  Señora en todo mal,
 
  Señora en todo mal,
  Qu' ô sol
+
  Qu'ô sol
 
  Xa brila
 
  Xa brila
 
  Nas cunchiñas do areal.
 
  Nas cunchiñas do areal.
  Qu' á luz
+
  Qu'á luz
 
  Do dia
 
  Do dia
  Vist' á terra d' alegria,
+
  Vist'á terra d' alegria,
  Qu' ó sol
+
  Qu'ó sol
 
  Derrete con amor á escarcha fria.
 
  Derrete con amor á escarcha fria.
 
                 '''II'''
 
                 '''II'''
       Branc' auro-
+
       Branc'auro-
 
  ra—Ven chegan-
 
  ra—Ven chegan-
 
  do—Y âs porti-
 
  do—Y âs porti-
 
  ñas—Bay chaman-
 
  ñas—Bay chaman-
  do—D' os que dor-
+
  do—D'os que dor-
 
  men—Esperan-
 
  men—Esperan-
 
  do—O teu folgor!...
 
  do—O teu folgor!...
 
       Cor...
 
       Cor...
  D' alba hermosa
+
  D'alba hermosa
 
  Lles estende
 
  Lles estende
 
  Nos vidriños
 
  Nos vidriños
 
  Cariñosa,
 
  Cariñosa,
  Dond' ó sol
+
  Dond'ó sol
 
  Tamen suspende,
 
  Tamen suspende,
  Cand' aló
+
  Cand'aló
 
  No mar se tende
 
  No mar se tende
 
  De fogáx
 
  De fogáx
Línea 96: Línea 96:
 
  Resprandor.
 
  Resprandor.
 
       Cantor
 
       Cantor
  D' os aires,
+
  D'os aires,
 
  Paxariño alegre
 
  Paxariño alegre
 
  Canta,
 
  Canta,
  Canta por qu' ó millo medre
+
  Canta por qu'ó millo medre
 
  Cantor
 
  Cantor
 
  D' aurora
 
  D' aurora
Línea 105: Línea 105:
 
  As meniñas dille
 
  As meniñas dille
 
  Que xa sal ó sol dourado.
 
  Que xa sal ó sol dourado.
       Qu' ó gaiteiro
+
       Qu'ó gaiteiro
 
  Ben lavado
 
  Ben lavado
 
  Ben vestido
 
  Ben vestido
Línea 113: Línea 113:
 
  A porta está!...
 
  A porta está!...
 
  Xá!...
 
  Xá!...
       S' espricando
+
       S'espricando
  Que t' esprica
+
  Que t'esprica
 
  Repinica
 
  Repinica
 
  Repinica,
 
  Repinica,
  N' alborada
+
  N'alborada
 
  Ben amada
 
  Ben amada
 
  Das meniñas
 
  Das meniñas
Línea 123: Línea 123:
 
  Bailadoras,
 
  Bailadoras,
 
  Rebuldeiras,
 
  Rebuldeiras,
  D' as belliñas
+
  D'as belliñas
 
  Alegriñas,
 
  Alegriñas,
  D' as que saben
+
  D'as que saben
 
  Ben ruar.
 
  Ben ruar.
 
       Arriba!
 
       Arriba!
 
  Todas, rapaciñas do lugar,
 
  Todas, rapaciñas do lugar,
  Qu' ó sol
+
  Qu'ó sol
 
  Y á aurora xa vos vén á dispertar:
 
  Y á aurora xa vos vén á dispertar:
 
  Arriba!
 
  Arriba!
 
  Arriba toleirona mocidád!
 
  Arriba toleirona mocidád!
  Qu' atru—
+
  Qu'atru—
charemos—cantaremos ó ala... lá!!!..
+
charemos—cantaremos ó ala... lá!!!..

Revisión de 19:38 17 mar 2021

"Alborada", poema de cierre de Cantares gallegos (1863)

Cantares gallegos (1863) es una de las obras fundadoras del nacionalismo gallego. En los poemas finales del poemario, Rosalía deja atrás su tendencia a la melancolía y la tristeza. La alegría sale vencedora y eso se nota, y mucho, en el tono de este poema, "Alborada", cuyo título ya sugiere un nuevo amanecer: el de la poetisa y el de su lengua y cultura, ahora revitalizada a través del canto poético.

En el poema, Rosalía tenía tan clara la música que debía acompañar a los versos que dejó escrita esta nota:

   "A mais grande dificultade qu'achey prá escribir esta alborada, foy ó meu deseyo de que sahise nun todo
arregrada á música. Conseguin esto, pró foy á custa dá poesia, non podia ser d'outro modo, cando se dá
c'un aire tan estraño e tan dificile de acomodarlle letra algun-ha".
    ALBORADA
          I
     Baite noi-
te—Bay fuxin-
do—Vent'auro-
ra—Vent'abrin-
do—C'ó teu ros-
tro—Que sorrin-
do—A sombr'espanta!!!
     Canta!...
Paxariño can-
ta—De pónliñ'en pón-
la—Qu'ó sol se levan-
ta—Pó-lo monte ver-
de—Pó-lo verde mon-
te—Alegrand'as hér-
vas—Alegrand'as fon-
tes!...
     Canta, paxariño alegre,
Canta!
Canta porqu'ó millo medre,
Canta!
Canta por qu'á luz t' escoite
Canta!
Canta que fuxeu á noite.
     Noite escura
Logo ven,
E moito dura
C'ó seu manto
De tristura,
Con meigallos
E temores,
Agoreira
De dolores,
Agarimo
De pesares.
Cubridora
En todo mal.
Sal!!...
     Qu'auroriña
O ceu colora
C'uns arbóres
Que namora
C'un sembrante
D'ouro e prata
Teñidiño
D'escalrata.
C'uns vestidos
De diamante
Que lle borda
O sol amante
Antr'as ondas
De cristal.
     Sal!...
Señora en todo mal,
Qu'ô sol
Xa brila
Nas cunchiñas do areal.
Qu'á luz
Do dia
Vist'á terra d' alegria,
Qu'ó sol
Derrete con amor á escarcha fria.
               II
     Branc'auro-
ra—Ven chegan-
do—Y âs porti-
ñas—Bay chaman-
do—D'os que dor-
men—Esperan-
do—O teu folgor!...
     Cor...
D'alba hermosa
Lles estende
Nos vidriños
Cariñosa,
Dond'ó sol
Tamen suspende,
Cand'aló
No mar se tende
De fogáx
Larada viva
Dempois leve
Fuxitiva
Triste vago
Resprandor.
     Cantor
D'os aires,
Paxariño alegre
Canta,
Canta por qu'ó millo medre
Cantor
D' aurora
Alegre namorado
As meniñas dille
Que xa sal ó sol dourado.
     Qu'ó gaiteiro
Ben lavado
Ben vestido
Ben peitado,
Da gaitiña
Acompañado
A porta está!...
Xá!...
     S'espricando
Que t'esprica
Repinica
Repinica,
N'alborada
Ben amada
Das meniñas
Cantadeiras,
Bailadoras,
Rebuldeiras,
D'as belliñas
Alegriñas,
D'as que saben
Ben ruar.
     Arriba!
Todas, rapaciñas do lugar,
Qu'ó sol
Y á aurora xa vos vén á dispertar:
Arriba!
Arriba toleirona mocidád!
Qu'atru—
charemos—cantaremos ó ala... lá!!!..